Oprócz znanego miodu pszczelarze otrzymują z uli wiele innych przydatnych produktów: wosk, martwą wodę, mleko królewskie, propolis i jad pszczeli. Ten ostatni jest szeroko stosowany w produktach medycznych i kosmetycznych. Zastanów się, czym jest jad pszczeli, jakie są jego zalety i zagrożenia.
Jak powstaje jad pszczeli
Jad pszczeli to bezbarwna ciecz o zapachu przypominającym miód. Jest substancją biologicznie czynną, dlatego natychmiast wysycha na świeżym powietrzu. W dużych ilościach działa jako substancja niezwykle szkodliwa, a nawet niebezpieczna dla człowieka (ugryzienie 450 pszczół jest uważane za śmiertelne, 180 i więcej - powoduje poważne zatrucie). W małych dawkach jad pszczeli znajduje zastosowanie w kosmetologii i medycynie.
Trucizna jest wytwarzana w gruczołach żądlących pszczół. Zarówno pszczoły robotnice, jak i królowe mają takie gruczoły - wydzielają dokładnie tę samą truciznę. Każda pszczoła w żądle zawiera od 0,2 do 0,8 miligrama jadu, który owad wstrzykuje podczas ukąszenia. Trucizna służy pszczołom robotnicom jako środek obrony ula i rodziny. Królowa używa żądła wyłącznie w celu wyeliminowania rywala.
Pszczoła nie jest w stanie użądlić, jeśli jej brzuch jest wypełniony miodem, a najczęściej umiera po ugryzieniu, ponieważ nie może usunąć użądlenia.
Żądło pszczoły jest ułożone w taki sposób, że po wbiciu go w skórę nie może już go wyciągnąć. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie wszystkie pszczoły umierają po ukąszeniu. Jeśli owad delikatnie odleci od ofiary, pozostanie bez żądła, ale przeżyje. Śmierć następuje nie z powodu utraty żądła, ale z uszkodzenia narządów wewnętrznych po usunięciu go z ciała pszczoły, gdy owad spieszy się z odsunięciem od ofiary.
Jak pozyskuje się jad pszczeli
Aby zebrać wystarczającą ilość jadu pszczelego, potrzebna jest duża liczba pszczół. Zbiór surowca odbywa się w pasiece. Istnieją 3 sposoby na uzyskanie substancji:
- ręcznie za pomocą pincety;
- za pomocą oleju brzoskwiniowego;
- używając odbiornika trucizny.
Ręczne wybieranie trucizny wymaga dużo czasu, umiejętności i doświadczenia. Wykonując wszystkie czynności pincetą, owady należy łapać pojedynczo i delikatnie dociskać, aby pszczoła rozpryskała truciznę, ale nie żądło. Podczas używania oleju do słoika wrzuca się kilka pszczół. Metoda jest wielokrotnie łatwiejsza i szybsza, ale większość owadów ginie.
Zastosowanie siatki elektrycznej, zwanej zbiornikiem na truciznę, znacznie ułatwiło życie pszczelarzy. Urządzenie wysyła impuls elektryczny i zmusza pszczoły do uwolnienia jadu bez uszkadzania żądła. W ten sposób uzyskuje się wymaganą ilość czystej trucizny bez poważnego uszkodzenia ula. Siatkę z odbiornikiem trucizny umieszcza się naprzeciw okna ula. Następnie jest włączony.
Należy pamiętać, że wstrzyknięcie trucizny samo w sobie drażni pszczoły, dlatego niebezpiecznie jest podejść do ula po zebraniu trucizny bez specjalnego sprzętu.
Skład i korzyści
Trucizna składa się z szeregu substancji, związków białkowych i aminokwasów. Jego skład jest złożony i nie do końca poznany. Naukowcy od kilkunastu lat prowadzą badania, odkrywając nowe składniki i właściwości unikalnej cieczy. Trucizna oparta jest na nietoksycznych białkach, aktywnymi składnikami są grupy białek, do których zaliczamy melitynę, fosfolipazę i hialuronidazę. Dodatkowe aktywne składniki trucizny to:
- kwaśna fosfataza;
- aminokwasy (18 z 20);
- fosforanowy, siarkowy i inne kwasy nieorganiczne;
- pierwiastki śladowe.
Dobroczynne właściwości jadu pszczelego znane są od czasów starożytnych. Ukąszenia pszczół były używane głównie w medycynie orientalnej, w starożytnych Indiach, Chinach i Grecji. W 1930 roku naukowcy medyczni zainteresowali się właściwościami substancji. Obecnie składnik ma szerokie zastosowanie w medycynie i kosmetologii. Trucizna pozytywnie oddziałuje na naczynia krwionośne i stawy, jest jednocześnie środkiem rozgrzewającym, antybiotykiem i stymulatorem zakończeń nerwowych.
Reakcja organizmu ludzkiego na użądlenie pszczoły
Jad pszczeli może być zarówno szkodliwy dla organizmu ludzkiego, jak i przydatny w przypadku ataku pszczoły. Po ukąszeniu organizm negatywnie reaguje na podrażnienia. Procesowi towarzyszą raczej nieprzyjemne doznania, ból. Kiedy trucizna zaczyna działać, pojawia się obrzęk.
Po ugryzieniu substancja jest częścią komórek, częściowo lub całkowicie je niszcząc. Składniki aktywne działają na czerwone krwinki, przyspieszając krążenie krwi i przyspieszając ruch trucizny. Ponadto zwiększa przepuszczalność naczyń, umożliwiając szybsze wchłanianie.
Po ukąszeniu aktywuje się układ odpornościowy, co powoduje obrzęk. W dużych ilościach trucizna wywołuje silną negatywną reakcję w postaci osłabienia, nudności i niewielkiego wzrostu temperatury.
Leczenie jadu pszczelego
Leczenie jadem pszczelim nazywa się apiterapią. Techniki te są stosowane w chorobach stawów i naczyń krwionośnych, na które wpływa trucizna. Początkowo metoda leczenia była powszechna w medycynie tradycyjnej. W połowie XX wieku zwrócili na to również uwagę naukowcy. Obecnie jad pszczeli znajduje również zastosowanie w oficjalnej praktyce lekarskiej. Wiele leków zawiera jad pszczeli lub jego składniki.
Lekarze uważają, że jad pszczeli jest wyjątkowym środkiem immunostymulującym, szczególnie korzystnym dla stawów.
Metody leczenia
W leczeniu chorób związanych z jadem pszczelim stosuje się kilka metod. Przed rozpoczęciem kursu odnowy biologicznej lekarze diagnozują choroby, zbierają niezbędne testy i sprawdzają, czy pacjent ma reakcję alergiczną na składniki trucizny. Następnie wybierana jest optymalna metoda leczenia.
Apiterapia lub leczenie użądleniem pszczoły jest metodą tradycyjną. W takim przypadku kurs rozpoczyna się od ugryzienia jednej pszczoły, po czym stopniowo zwiększa się dawkę trucizny. Lekarze uważnie monitorują dynamikę leczenia i stan organizmu, dzięki czemu zabieg jest nieszkodliwy i prawie pozbawiony dyskomfortu.
Oprócz użądleń pszczół istnieją następujące metody leczenia jadu pszczelego:
- Wcieranie maści - zwykle stosowane w leczeniu miejscowym lub w określonych miejscach ciała - nagromadzenie komórek nerwowych. Metoda jest dość skuteczna i całkowicie bezbolesna.
- Wdychanie - wdychanie pary wodnej wraz z lotną frakcją trucizny.
- Elektroforeza to dostarczanie trucizny do organizmu za pomocą prądu elektrycznego.
- Domięśniowe wstrzyknięcie małych dawek leków. Zwykle stosowany do miejscowego leczenia, np. Stawów.
- Preparaty w tabletkach lub kapsułkach są metodą najprostszą, ale nieskuteczną, ponieważ trucizna jest częściowo neutralizowana przez sok żołądkowy.
Eksperci zwracają uwagę, że wspólne leczenie lekami na bazie jadu pszczelego oraz stosowanie miodu znacząco zwiększa skuteczność terapii, przyspiesza działanie trucizny oraz ma korzystny wpływ na organizm jako całość.
Możesz dowiedzieć się więcej o metodach i technikach leczenia pospolitych i niebezpiecznych chorób jadem pszczelim, oglądając ten film:
W jakich chorobach stosuje się jad pszczeli?
Ta unikalna substancja ma zróżnicowany wpływ na organizm w kilku kierunkach jednocześnie, z których głównym jest układ sercowo-naczyniowy i nerwowy. Dlatego leczenie jadem pszczelim stosuje się przy chorobach takich jak:
- stwardnienie rozsiane;
- nadciśnienie;
- ból stawu;
- choroby skórne.
Trucizna znacznie zwiększa krążenie krwi poprzez stymulację przepływu krwi. Jednocześnie wykazuje działanie przeciwzapalne. W przypadku różnych chorób leczenie jest przepisywane na różne sposoby.
Jad pszczeli w kosmetologii
Substancja ma szerokie zastosowanie w medycynie, ale ma szczególne znaczenie dla zachowania piękna i młodości skóry. Kosmetolodzy dodają truciznę do produktów do konserwacji i odmładzania skóry, środków nawilżających i rewitalizujących.
Głównym składnikiem aktywnym cenionym w kosmetologii jest apitoksyna.
Eksperci zwracają uwagę na podobieństwo działania apitoksyny z botoksem, pomimo tego, że substancja jest naturalna i pozbawiona negatywnego wpływu na organizm.
Składniki trucizny aktywnie oddziałują na skórę, stymulując produkcję kolagenu i elastyny. Krem nadaje skórze zdrowy blask, wygładza drobne zmarszczki, a duże sprawia, że mniej widoczne. Ponadto niektóre szminki zawierają jad pszczeli. Nadaje ustom jasny odcień i sprawia, że kształt jest bardziej wyrazisty.
Preparaty apteczne z jadem pszczelim
Preparaty na bazie jadu pszczelego można znaleźć nie tylko u kosmetologów, ale także w aptekach. Służą do łagodzenia stanów zapalnych, przyspieszania gojenia się ran i eliminacji krost skórnych.
Najpopularniejsze w krajowych aptekach są maści z jadem pszczelim: „Sophia” i „Bee Poison 911”. Krem nakłada się miejscowo na uszkodzenie stawów, nakładając na obszar zapalenia. Maść stosuje się przy zapaleniu korzonków nerwowych, osteochondrozie i innych chorobach układu mięśniowo-szkieletowego. Fundusze mają działanie przeciwzapalne i rozgrzewające, są niedrogie i bardzo skuteczne.
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Pomimo wysokiej skuteczności i wskazań jad pszczeli nie jest odpowiedni dla każdego. Reakcja organizmu może być nie tylko pozytywna, ale także negatywna. Efekty uboczne obejmują swędzenie i miejscowe podrażnienie skóry. Podczas używania narkotyków temperatura ciała może również wzrosnąć o 2-3 stopnie. Aby zapobiec skutkom ubocznym, należy ściśle przestrzegać dawkowania, nie przemęczać się i wykluczać spożywanie alkoholu podczas leczenia.
Głównym przeciwwskazaniem do stosowania jadu pszczelego i preparatów na jego bazie jest alergia. Około 1% populacji cierpi na reakcję alergiczną na jad pszczeli, jest on trudny do tolerowania u takich osób, a nawet może doprowadzić do śmierci.
Dlatego przed leczeniem podaje się minimalną ilość leku lub pojedyncze użądlenie pszczoły. Jeśli negatywne reakcje organizmu na truciznę nie zostaną zidentyfikowane, możesz przeprowadzić poprawiający zdrowie przebieg apiterapii. Ze względu na pewne skutki uboczne trucizna jest przeciwwskazana
- choroba serca;
- gruźlica;
- choroby przenoszone drogą płciową;
- nowotwory złośliwe;
- wrzód żołądka.
Podczas ciąży, leczenia dzieci lub osób starszych należy uważnie obserwować pacjenta, stosować substancję z maksymalną ostrożnością.
Zaufanie leczeniu jadem pszczelim jest konieczne tylko specjalistom, w żadnym wypadku nie należy samoleczenia.
Jad pszczeli to jeden z najcenniejszych produktów przemiany materii pszczół. Będąc mechanizmem ochronnym i niebezpiecznym w dużych ilościach, znalazł szerokie zastosowanie w medycynie, a niektórzy kosmetolodzy uważają składniki trucizny za panaceum. Przy prawidłowym stosowaniu substancja może znacznie poprawić zdrowie i zapewnić trwały efekt przeciwstarzeniowy.