Uprawa szczawiu w szklarni: odmiany, sadzenie, pielęgnacja, szkodniki

Spisie treści:

Anonim

Nie ma osobliwości uprawy szczawiu w warunkach szklarniowych. Z tym zadaniem poradzi sobie nie tylko doświadczony ogrodnik, ale także początkujący. Szczaw świetnie czuje się w cieniu, nie boi się zimna. Liście tolerują temperatury nawet do -7 ° C. Aby uzyskać dobre zbiory zielonej masy, należy zadbać o żyzność gleby i monitorować wilgotność gleby.

Którą odmianę wybrać?

Szczaw nie jest tak bogaty jak inne zielone uprawy. Najbardziej popularne i rozpowszechnione są odmiany wczesne dojrzewające, to znaczy od pojawienia się pierwszych pędów do cięcia liści mija tylko 40-45 dni:

  • Belleville to odmiana o jasnozielonych dużych liściach o łagodnym smaku i lekkiej kwaskowatości. Liście dorastają do 15 cm długości, 5-10 cm szerokości.
  • Wielkolistna - odmiana wyhodowana na bazie Belleville. W przeciwieństwie do poprzedniej odmiany jest odporny na strzelanie, wytrzymuje silniejsze zimno. Długość liści nie przekracza 14 cm, szerokość 6-10 cm.
  • Odessa 17 to odmiana odporna na suszę. Liście mają 16 cm długości i 7 cm szerokości.
  • Szczaw szerokolistny o liściach średniej wielkości, szerokości do 6-8 cm i długości do 15 cm, odporny na strzelanie, mrozoodporny.
  • Ałtaj - odmiana ma ostry kwaśny smak i kolor liści - są zielone z czerwonawym odcieniem.
  • Lyons nie jest odmianą odporną na zimę o pięknych żółto-zielonych liściach.

Daty lądowania

Nasiona wysiewa się w szklarni przez cały marzec. Kiełkują już w temperaturze 2-3 ° C, ale optymalny zakres temperatur to 15-23 ° C. Kłącza roślin sadzi się jeszcze wcześniej - na przełomie lutego i marca.

Przygotowanie podłoża szklarniowego

Szczaw preferuje nawożone gleby gliniaste. Aby to zrobić, jesienią wykopują ziemię i przynoszą na wpół zgniły obornik lub próchnicę (6 kg na 1 m2 M). Wiosną, na kilka tygodni przed sadzeniem, podlewamy ziemię ciepłą wodą z dodatkiem nawozów. Azotan amonu (2-3 g), superfosfat (4-5 g) i mocznik (40 g) rozpuszcza się w 12 litrach wody.

W jednym miejscu kultura rośnie nie dłużej niż 3 lata. Przy dłuższej uprawie w tym samym miejscu jakość zieleni pogarsza się, liście stają się mniejsze, a plon znacznie spada.

Uprawa szczawiu z nasion

Wysiew nasion jest praktykowany przy uprawie nowych odmian lub pierwotnych upraw. Nasiona moczy się w wodzie 2 dni przed sadzeniem, a następnie wysiewa w wilgotnej glebie.

Zrób rowki o głębokości 1,5 cm i zasiej tam spuchnięte nasiona. Pomiędzy rzędami pozostawia się odległość 12-15 cm Nasiona staramy się sadzić od siebie w odległości 5 cm Po wysianiu rowek wypełnia się mieszanką glebową, głębokość sadzenia powinna wynosić 2 cm, dobrze nawodnione przez zraszanie i ściółkowanie gleby humusem. Pędy pojawiają się w dniach 10-12.

Aby uzyskać szybsze kiełkowanie nasion, przykryj łóżko folią. Pierwsze pędy pojawią się 5 dni wcześniej. Temperatura w szklarni jest utrzymywana na poziomie 10-12 ° C, w razie potrzeby wentylowana.

Możesz również przeczytać więcej informacji na temat uprawy szczawiu na wolnym powietrzu w naszym artykule tutaj.

Wymuszanie z kłączy

Doświadczeni ogrodnicy używają starych kłączy dwu- do trzyletnich roślin do rozmnażania szczawiu, które są odrzucane. Zbierane są pod koniec listopada, przed nadejściem chłodów. Liście odcina się, starając się nie uszkodzić pąków, ostrożnie wykopuje się je bezpośrednio ziemną grudą i umieszcza w piwnicy lub piwnicy. Temperatura przechowywania - 0-1 ° C

Pod koniec lutego na przygotowanych zagonach wykonuje się bruzdy o głębokości 10-12 cm w odstępie 10 cm Kłącza umieszcza się w nich pod kątem z zachowaniem odstępu 6 cm Nasiona są dobrze podlewane. Pierwszy plon zbiera się po 15-20 dniach.

Opieka

Aby szczaw był mocny i soczysty, przestrzegane są następujące zasady:

  • Podlewaj roślinę w odpowiednim czasie ciepłą wodą . Szczaw jest wrażliwy na wilgoć, nie lubi stojącej wody i jej braku. W pierwszym przypadku wzrost liści jest opóźniony, w drugim liście stają się szorstkie i roślina wcześnie wyrzuca strzały. Po podlaniu ziemię należy poluzować.
  • Cienki szczaw, aby rośliny rosły bardziej energicznie. Po raz pierwszy ta procedura jest wykonywana zaraz po pojawieniu się pędów. Między roślinami pozostawia się 5 cm odstępu, późniejsze przerzedzenie powtarza się w fazie 3-4 liści pozostawiając 7 cm między nimi.
  • Usuń chwasty , w przeciwnym razie roślina będzie cierpieć na brak składników odżywczych, co niekorzystnie wpłynie na jakość zieleni.
  • Usuń strzały, aby zapobiec kwitnieniu szczawiu, ponieważ liście kwitnącego okazu stają się szorstkie i tracą swój smak. Jeśli zadaniem jest zbieranie nasion, pozostawia się szypułki, a liście z krzaka nie są zbierane.
  • Nakarm roślinę po każdym zebraniu zieleni - 1 mkw. m 10 g siarczanu amonu i 30 g superfosfatu. Stymuluje to szybszy odrost nowych liści. W przeciwieństwie do innych zielonych roślin, szczaw gromadzi mało azotanów, więc nie należy rezygnować z karmienia.

Choroby i szkodniki

Właściwa pielęgnacja roślin ogranicza występowanie chorób i szkodliwych owadów. Ale jeśli pojawią się szkodniki, należy się nimi zająć.

Kultura zwykle osiada:

  • Mszyca. Łatwo to zauważyć, patrząc na spód arkusza. Ponieważ żywi się sokiem rośliny, liście zaczynają żółknąć, więdną, roślina słabnie i przy dużej inwazji szkodnika umiera. Aby temu zaradzić, rośliny spryskuje się naparem z pomidorów lub ziemniaków, cebuli lub czosnku lub liście traktuje się naparem z popiołu drzewnego z mydłem do prania.
  • Chrząszcz liść szczawiu. Wygląd chrząszcza liściowego można się domyślić po „podziurawionych” liściach wiosną, latem składa nawet dwa lub trzy lęgi. W sezonie rośnie nowe pokolenie chrząszczy. Chrząszcz liściowy nie toleruje sąsiedztwa z kwiatem - feverfew. Jeśli posadzisz go w pobliżu szczawiu, owady raczej nie odwiedzą. Lub traktują szczaw naparem z tego kwiatu, to również odstrasza chrząszcze.
  • Sawer gąsienic. Sawyer aktywnie wychowuje swoje żarłoczne potomstwo w łożach szczawiowych. Jej larwy powodują znaczne szkody w zbiorach zieleni, całkowicie zjadają blaszki liściowe, pozostawiając jedynie swój „szkielet”. Terminowe niszczenie chwastów i traw w przejściu pomaga uniknąć pojawienia się szkodnika. Od sawyera pomaga przetwarzanie liści naparem z rumianku z dodatkiem mydła do prania.

Przy dużej liczbie szkodników będziesz musiał zastosować odpowiednie środki owadobójcze.

Spośród chorób szczaw najczęściej dotyka:

  • Peronosporoza - spód liści pokryty jest niebieskawym nalotem, same stają się pomarszczone, kruche, ich krawędzie zawijają się. Chore blaszki liściowe są usuwane, chwasty są usuwane na czas.
  • Rdza - na blaszkach liściowych pojawiają się żółte lub pomarańczowe „bąbelki”, po osiągnięciu dojrzałości pękają i wylewają się z nich zarodniki. Chore liście są odcinane od zakażonej rośliny, ziemię należy wykopać jesienią. Dobrym środkiem zapobiegawczym jest wiosenne ściółkowanie gleby torfem, trocinami lub próchnicą.
  • Plamy różne - wszystkie charakteryzują się występowaniem plam na liściach o różnej wielkości, kształcie i kolorze. Ważna jest tu również profilaktyka - należy na czas usunąć i zniszczyć zainfekowane liście, ostrożnie usunąć resztki roślin na miejscu, jesienią posypać glebę ściółką.
  • Szara zgnilizna - choroba zaczyna się od pojawienia się bordowych plam na liściach, z czasem blaszka liściowa staje się wodnista, więdnie i próchnieje. Najczęstszą przyczyną wystąpienia choroby jest zagęszczone sadzenie i zastój powietrza w szklarni. W celu zapobiegania powierzchnia gleby jest ściółkowana torfem, a chwasty są regularnie niszczone.

W przypadku chorób dobrze sprawdziło się traktowanie roślin roztworem płynu Bordeaux, który zatrzymuje się 15 dni przed zbiorem, czyli „Fitosporin” - preparat biologiczny.

Żniwny

Zaczynają ścinać szczaw, gdy liście osiągną 10 cm długości. W przypadku uprawy w szklarni pierwszy plon zbiera się 3 tygodnie po wysianiu. W sezonie zielenie są cięte do 3-4 razy. Cięcie przeprowadza się wiosną iw pierwszej połowie lata, gdyż w późniejszych terminach zbioru w liściach gromadzi się duża ilość kwasu szczawiowego, co negatywnie wpływa na zdrowie człowieka.

Uprawa szczawiu w warunkach szklarniowych nie jest trudna, ale musisz znać i przestrzegać podstawowych zasad pielęgnacji i sadzenia, przestrzegać warunków i wybrać odpowiednią odmianę. Kiedy wszystkie te punkty zostaną spełnione, zielenie zachwycą soczystym smakiem i bogatymi zbiorami.